Dlaczego?
Jak to?
Po co?
Na co?
Czy możliwe?
Skąd?

Wrzuć do kosza!

Zostaw jedno.

To jest. (i już) (i kropka)

To jest i to jest teraz prawdą. Twoją prawdą.
A jeśli to jest, to znaczy, że jest po coś.

Albo dla rozwoju świadomości, albo dla rozwoju miłości.

Do prawdziwego życia potrzebujesz obydwu ( i świadomości, i miłości).

Wiec nie bój się przegrać.
Tak naprawdę to niemożliwe.
Możesz tylko wygrać.

Nie neguj tego, że jesteś człowiekiem.
A człowiek ma w sobie wszystko.
Poznaje swoją rękę, i uderzając, i głaszcząc.
Najpierw doświadcza, później wybiera.
Wybiera to czemu dedykuje siebie.
Siebie jako człowieka.

Jeśli znasz te zwroty:
przepraszam,
wybacz mi,
dziękuję,
kocham Cię!

i potrafisz powiedzieć je innym,
ale przede wszystkim powiedzieć je sobie,
to wystarczy.

Wystarczy.

Pozwól sobie na wolność oraz akceptację wszystkich barw i odcieni doświadczania życia.

Rozwiń skrzydła, poczuj lekkość i karm się nektarem kwiatów, które spotkasz na swojej drodze przeznaczenia 🙂

***